moidycare

വളരെ വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്   മരപ്പുളി പെറുക്കി വിറ്റു ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യുവതിയുണ്ടായിരുന്നു . അവൾക്ക്  ആകെയുള്ളത് ഒരു കുടിലും വയോധികയായിരുന്ന ഒരു മാതാവും മാത്രം. ദിവസവും ഒരു കുട്ട നിറയെ മരപ്പുളി ശേഖരിച്ച് ചന്തയിൽ കൊണ്ട് പോയി വിറ്റ്‌ അതാത് ദിവസത്തെ അന്നത്തിന് അവൾ  വക  കണ്ടെത്തുമായിരുന്നു.       ഒരു ദിവസം അവൾ കുട്ട നിറയെ പുളി ശേഖരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാ നൊരുങ്ങുമ്പോൾ  അങ്ങ് ദൂരെ നിന്ന്   ഒരു  നേരിയ  കുതിരക്കുളമ്പടി ശബ്ദം  കേൾക്കാനിടയായി. അവൾ കാതോർത്തു. ശബ്ദം  വ്യക്തമായി കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി. അത്  അടുത്ത് വരുന്നത് കൊണ്ടാണെന്ന്  ശബ്ദം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കേൾക്കുന്നതെന്ന്  അവൾക്ക്  മനസ്സിലായി. കുതിരപ്പുറത്ത് ആരോ  ഒരാൾ  ഇതു വഴി വരുന്നതാണ് അവൾ കാണുന്നത്. വർത്തക സംഘമല്ല .അങ്ങ് ദൂരെ നിന്ന്  ഒരുയുവാവ് അതിശീഘ്രം  കുതിരപ്പുറത്ത്  വരികയാണ്. അവൻ  തന്നെ  കാണേണ്ടെന്നു കരുതി  പുളിമരത്തിന്റെ  മറവിൽ  നിന്ന്  കൊണ്ട് ആ യുവാവിനെ  അവൾ  വീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു....

        പാവപ്പെട്ട  കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് ധാരാളം ആങ്ങളമാരുള്ള ഒരുത്തിയെ കെട്ടണമെന്നായിരുന്നു അവന്റെ കിനാവ്.  അങ്ങിനത്തൊരു പെണ്ണിനെ കല്ല്യാണം കഴിക്കുന്നത്  സമ്പത്തുള്ള കുടുംബത്തിലെ പെണ്ണിനേക്കാൾ ഉത്തമമായിരിക്കുമെന്ന് അവൻ കരുതി. സമ്പത്തുള്ള പെണ്ണാണെങ്കിൽ അഹങ്കാരമുണ്ടായേക്കാം. സമ്പത്തില്ലാത്ത പെണ്ണാണെങ്കിൽ നല്ല ഇണക്കവും, ഭർതൃ സ്നേഹവുമുണ്ടാകും. ഏത് പ്രതിസന്ധിയിലും  കൂടെ നിൽക്കുകയും ചെയ്യും. വിളിച്ചാൽ ഓടിവരാൻ ആങ്ങളമാരുമുണ്ടാകും.അങ്ങിനെ തന്റെ കുടുംബത്തിന്ന് പകരം മറ്റൊരു കുടുംബത്തിന്റെ തണൽ ഒറ്റപ്പെടൽ കൂടാതെ കിട്ടുകയും ചെയ്യും. അങ്ങിനെയാണ് കൈതക്കാട് മദ്രസ്സയിൽ ജോലി ചെയ്യുമ്പോൾ മീൻ വില്പനക്കാരനായ മുസ്തഫാനെ പരിചയപ്പെടുന്നതും അയാളോട്  തന്റെ  കല്ല്യാണക്കാര്യം പറയുന്നതും.  ബസ്റ്റാന്റിൽ  എവിടേക്കോ പോകാൻ വേണ്ടി നിർത്തിയിട്ട  ബസ്സിലെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന  മുസ്തഫയോട് അവൻ   ബസ്സിൽ കയറിച്ചെന്ന്  കല്ല്യാണക്കാര്യം   പറഞ്ഞപ്പോൾ  മുസ്തഫ    ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. "ഇൻശാഅല്ലാഹ്‌ ഒരു പെണ്ണുണ്ട് അന്വ...

       ആ കുടംബത്തിലെ  ആറ് മക്കളിൽ രണ്ടാമനായിരുന്നു അയാൾ . വാസ്തവത്തിൽ  അയാൾ  അവർ ക്കെല്ലാവർക്കും  എല്ലാമാ വേണ്ടവ നാ യി രുന്നു. പക്ഷേ.. അവരുടെ  പ്രതീക്ഷ ക്കൊ ത്ത്  നിലകൊള്ളാൻ അ യാൾക്ക്  കഴി ഞ്ഞി ല്ല. അയാളുടെ  നിഷ്ക ള ങ്കത  കൊ ണ്ടോ  കഴി വ് കേട് കൊണ്ടോ ആയിരുന്നെങ്കിൽ.   അയാളുടെ  തന്നിലി ളയ സഹോദര ങ്ങ ൾ  എല്ലാം  മറ ക്കു ക യും  പൊറുക്കു കയും  ചെയ്യു മായി രുന്നു .  തന്നിലിളയ വർ  തന്നെ മറികട ക്ക രു തെന്ന  ദുഷ്ട  വി ചാരം കൊണ്ട്  മാത്ര മായിരുന്നു.അത്  അയാൾ  പറയാതെ പറഞ്ഞ കാര്യ മായിരുന്നു. തങ്ങളുടെ  കുഞ്ഞു  നാളുകളിൽ  ന ല്ല  സ്നേഹ  വായ്പ്   അയാളിൽ  നിന്നും അ വർ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ...  അയാ ളൊ രു  ഫലം  കായ്ക്കാത്ത  മരമാണെന്ന്   വർഷങ്ങൾക്ക്  ശേഷമാണ്  അവർക്ക്  തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞത് . അവ രുടെ  പി താവിന്റെ  മരണ  ശേഷമാണ് കുടുംബ ത്തി ന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം    അയാ ളുടെ...

സായം സന്ധ്യ മയങ്ങി മഗ്‌രിബ് ബാങ്ക് കൊടുക്കാൻ നേരം.  ചെറിയവരായാലും   വലിയവരായാലും പുറത്തിറങ്ങി നിൽക്കാൻ പാടില്ലെന്നാണ് കാരണവന്മാരുടെ മുന്നറിയിപ്പ്. പ്രസവിക്കപ്പെട്ട് തൊണ്ണൂറ് ദിവസം കഴിയുന്നതിന് മുമ്പുള്ള പൈതൽ മക്കളെയും കൊണ്ട്  കരിച്ച സമയത്ത്  വെളിയിൽ നിന്നാൽ  മക്കളെ പുള്ള് നോക്കുമെന്നാണ് പഴമൊഴി. പുള്ള് ഒരു  പിശാചാണത്രെ.  അത്  നോക്കിയാൽ മക്കൾക്ക്‌ മെലിച്ചിൽ കരച്ചിൽ മുതലായ ദുർലക്ഷണങ്ങൾ പ്രകടമാകാം.               ഒരിക്കൽ ആ കരിച്ച സമയത്ത്  ഒരു  വീട്ടിലെ നാല് വയസ്സുള്ള  ശദാനും മൂന്ന് വയസ്സുള്ള  ശാദിലും  വീട്ടുമുറ്റത്തി റങ്ങി  കളിക്കുകയായിരുന്നു.  അവരുടെ  ഉമ്മയും  ഉമ്മൂമ്മയും വീടിന്റെ കോലായി ൽ  ഇരിപ്പുണ്ട്. റോഡിൽ നിന്ന്‌ രണ്ട് മീറ്റർ താഴ്ചയിലാണ് അവരുടെ വീട് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. വീടിനേയും റോഡിനേയും ബന്ധിപ്പിക്കാൻ കൽപടവുകളാണുള്ളത്. കളിക്കുന്നതിനിടയിൽ  ശദാനും ശാദിലും  തമ്മിൽ വഴക്കായി.ശാദിൽ തന്റെ മൂത്ത സഹോദരനായ ശദാനെ ഒന്നടിച്ചു.ശദാന് ദേഷ്യവും സങ്കടവും മുണ്ടായി. ശദാൻ ...

പ്രിയപ്പെട്ട സിദ്ദിഖ്. നീ ആരോടും ഉരിയാടാതെ കടന്നുപോയി. നമ്മുടെ ഗ്രൂപ്പിലെ കളി ചിരി തമാശകളുടെ നിത്യവസന്തമായിരുന്നു നീ. പ്രി-ഡിഗ്രി ക്ലാസ്സിന്റെ പിന്നിലെ ബെഞ്ചിലിരുന്ന് ഡസ്കിന്മേൽ തലചായ്ച് തമാശ പറഞ്ഞ്  പൊട്ടിച്ചിരിച്ചത് ഓർമയിൽ ഓളം വെട്ടിയിരുന്നു. പിന്നീട് m. o. c. വാട്സ് ആപ്പ് ഗ്രൂപ്പ്‌ നിലവിൽ വന്നതോടെ ആ ഓർമ്മകൾ പുനർ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു . നീ നിഷ്കളങ്കമായി വീണ്ടും തമാശക്കാരനായി അവതരിച്ചു. നാം ബാല്യത്തിൽ ഒരേ ക്ലാസിലിരുന്ന് പഠിച്ചവരല്ലേ എന്ന എളിമ നില നിർത്തുകയായിരുന്നു നീ. അല്ലാതെ ഖത്തർ രാജ്യത്തിന്റെ മലയാളി കൂട്ടായ്മയുടെ രക്ഷാധികാരിയാണ് താനെന്ന് ഞെളിയാൻ വേണ്ടി  തമാശക്ക്  പോലും നീ  അക്കാര്യം വെളിപ്പെടുത്തിയില്ല. നാം അറുപത് കഴിഞ്ഞാലും ബാല്യകാല ബന്ധമല്ലേ വലുതെന്ന് നീ വിശ്വസിച്ചു. അക്കാര്യം നീ എന്നോട് പറയുകയും ചെയ്തു.  നിന്റെ തമാശക്ക്  അലോസരമുണ്ടന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ ഗ്രൂപ്പിൽ നിന്നും വിട്ടു നിന്നു. ആ സങ്കടം ഒരു കുറി എന്നോട് നീ പറയുകയും ചെയ്തു . 😂നിന്നെ ഞാൻ ഉപദേശിച്ചതും അതു തന്നെയാണ്.ഗ്രൂപ്പിൽ നിന്ന് വിട്ട് നിൽക്കാൻ. അതെ സിദ്ദിഖ്, ആർക്കും അലോസരമുണ്ടാക്കാതെ നീ കടന്നുപോയി...

ഞാൻ സുഹാന. സുന്ദരി. ചേറ്റിലെ താമര പോലെ വളർന്നവൾ.  എനിക്കേറ്റവും അനുയോജ്യമായ വിശേഷണം അത് തന്നെയാണെന്നാണ് എന്റെ ബോധ്യം. എന്റെ ആത്മ  വിശ്വാസമാണത്. അഹങ്കാരമല്ല. ഞാൻ സുന്ദരിയാണെന്ന്  എന്റെ  വീട്ടിലെ കുഞ്ഞിക്കണ്ണാടി  നിത്യവും  പറയുമായിരുന്നു.  പിന്നെ എന്റെ  ഉപ്പ ഗൾഫിൽ പോയി വന്നപ്പോൾ  ഒരു  അലമാര  വാങ്ങിയിരുന്നു  അതിന്റെ  ഡോറിന്മേൽ  വലിയൊരു കണ്ണാടി ഉണ്ടായിരുന്നു. അതും കുഞ്ഞിക്കണ്ണാടി പറഞ്ഞ അതേ അഭിപ്രായം തന്നെയാണ്   പറഞ്ഞത്. പിന്നെ നാട്ടുകാരും, വീട്ടുകാരും, കാണുന്നവരുമെല്ലാം പറയാതെ പറഞ്ഞതും അത് തന്നെയാണ്. ഞാൻ സുന്ദരിയാണെന്ന്.  ദാരിദ്ര്യത്തിൽ  പിറന്ന എന്റെ ഉമ്മ.  ദാരിദ്ര്യം കാർന്നു തിന്നുമ്പോഴും അപകർശതാ ചിന്തകൾ  ഉമ്മാനെ ബാധിച്ചിരുന്നില്ല. എന്റുമ്മാന്റുപ്പ  ആരോഗ്യ ദൃഢഗാത്രനായ പാവം മനുഷ്യനായിരുന്നു.  കൂലി വേല ചെയ്ത്   അന്നന്ന് വീട് പുലർത്തിയിരുന്ന പുണ്യവാളൻ എന്നു തന്നെ പറയാം. അതിനു കാരണമുണ്ട്. നിലവിലെ ദിവസക്കൂലിയുടെ പാതിയായിരുന്നു  തൊഴിലുടമകൾ  എന്റുപ്പൂപ്പാക്ക്  കൊടുത്തിരുന്ന...

കോഴിക്കോട് പട്ടണത്തിന്റെ കിഴക്ക് ഭാഗത്ത് മുപ്പത് കിലോമീറ്റർ അകലെയാണ്  മുക്കമെന്ന മലയോര  പ്രദേശം. ഇരുവയഞ്ഞി പുഴ ചേല ചുറ്റിയ മനോഹര തീരം. അവിടെ  മാമലകളും മലനിരകളുമുണ്ട്.  കാടും  കാട്ടരുവിയുമുണ്ട്.  റബ്ബറും, കവുങ്ങും, തെങ്ങും, തേക്കും നിറഞ്ഞ തോട്ടങ്ങളുണ്ട്.ഇവയെല്ലാം കൈവശപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന അതിസംബന്നരായ പ്രഭുക്കന്മാരുമുണ്ട്. പതിനായിരം ഹെക്ടർ തോട്ടം കൈവശം വെച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രഭുവാണ്  വയലിൽ മോയി ഹാജി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രൻ ബീരാൻ കുട്ടി ഹാജിയുടെ മകനാണ് മൊയ്തീൻ കോയ ഹാജി.അദ്ദേഹത്തിന് പരിമളം പരത്തുന്ന ചിന്തകളുള്ള വിശാലമായ മനസ്സുണ്ടായിരുന്നു.ചക്രവാളത്തേക്കാൾ വിശാലതയുണ്ടതിന്!അത് തന്റെ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ അദ്ദേഹം തെളിയിച്ച കാര്യമാണ്.അനാഥാലയത്തിലെ അന്തേയവാസികൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന കക്കൂസ് വൃത്തിയാക്കുന്ന രാമൻ എന്നു പേരുള്ള ഒരു പാവം മനുഷ്യനുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം മൊയ്തീൻ കോയ ഹാജി അയാളെ വിളിപ്പിച്ചു. രാമൻ പേടിച്ചു കൊണ്ട് മൊയ്തീൻ കോയ ഹാജിയുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു. സാധാരണ മേലാളന്മാർ വിളിപ്പിക്കുക താൻ ചെയ്ത പ്രവൃത്തിയുടെ പോരായ്മ കണ്ടു പിടിച്ച് ശാസിക്കാനാണ്. രാമൻ അങ്ങിനെ വിചാരിച്ചു കൊ...

ലോക ജനതയാകെ പണിയില്ലാതെ വീടിന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെ കഴിഞ്ഞു കൂടിയിരുന്ന ആ കറോണക്കാലം.  കൊറോണയെന്ന മഹാമാരി കാട്ടു തീ പോലെ ലോകമെങ്ങും കത്തിപ്പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കൊറോണ പിടിപെടുമെന്ന ഭീതിയാൽ ആർക്കും പുത്തിറങ്ങാൻ ധൈര്യമില്ല. ഒരു നാൾ എന്റെ പ്രി-ഡിഗ്രി വാട്സ് ആപ്പ് ഗ്രൂപ്പിലെ ഒരു ഹൈന്ദവ സഹോദരൻ ഗ്രൂപ്പിൽ വെറുതെ ഒരു ചോദ്യമിട്ടു. "സിദ്ദിഖേ എനിക്ക് സക്കാത്തൊന്നുമില്ലേ?"  അതൊരു റംസാൻ മാസവും കൂടിയായിരുന്നു.സുഹൃത്തിന്റെ ചോദ്യത്തിന് ആരുമൊന്നും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അങ്ങിനെ ആയപ്പോൾ എന്ക്ക് ചോദ്യ കർത്താവിനോട് എന്തെന്നില്ലാത്ത സഹതാപം തോന്നി.ആരും ഒന്നും മിണ്ടാത്തത് കൊണ്ട് ആ സഹോദരൻ എന്ത് വിചാരിക്കും.അവൻ സാമ്പത്തിക സഹായം തമാശ രൂപേണ ആവശ്യപ്പെട്ടതായിരിക്കുമോ?. അങ്ങിനെ ഞാൻ ഗ്രൂപ്പിലെ മറ്റൊരു സുഹൃത്തായ കെ.പി. അബൂബക്കിനോട്   ഇക്കാര്യം   സംസാരിച്ചപ്പോൾ അവനെന്നോട്   ചോദിച്ചു മൊയ്ത്യേ  അനക്ക് സഹായമെന്തെങ്കിലും വേണോ? ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.എന്റെ മിണ്ടാപ്പുറം മനസ്സിലാക്കിയ അവനന്നോട് പറഞ്ഞു. ഞാൻ ഷംസൂനോട് പറയാമെന്ന്. അങ്ങിനെ എനിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ശുപാർശ ഗ്രൂപ്പ്‌ അഡ്മിൻ ആയ ഷംസുദീൻ അംഗ...

 റംള്വാൻ ഇരുപത്തൊന്നാം നാൾ. പകൽ സമയം പത്ത് മണി. ഞാൻ ടൗണിലേക്ക് പോകും വഴി തിരക്കുള്ള ഒരു കവലയിൽ എത്തിയപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് എന്റെ കീശയിലെ മൊബൈൽ ഫോൺ റിങ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.ഞാൻ എന്റെ വാഹനം റോഡിന്റെ ഇടതു വശത്ത് കമ്പി വേലി കെട്ടി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ട്രാൻസ്ഫോർമറിന്റെ സമീപത്ത് നിർത്തി കീശയിൽ നിന്നും ഫോണെടുത്ത് ആരാണ് വിളിക്കുന്നതെന്ന് നോക്കി അറ്റന്റ് ചെയ്തു . ഞാൻ ഫോണിൽ സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ റോഡിന്റെ  എതിർ വശത്ത് നിന്ന്  ഫർദയണിഞ്ഞ  ഒരു മങ്ക റോഡ്‌ മുറിച്ച് കടന്ന് എന്റെ അരികിലേക്ക് വരുന്നത് എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു. ഞാൻ അത് ഗൗനിച്ചില്ല. ഒരു സ്ത്രീ ഏതോ ആവശ്യത്തിന് റോഡ് മുറിച്ചു കടക്കുയാണെന്നാണ് ഞാൻ വിചാരിച്ചത്. അവൾ എന്നെ സമീപിച്ചു കൊണ്ട്  തന്റെ കൈയിൽ തൂക്കീപ്പിടിച്ച സഞ്ചിയിൽ നിന്നും ഒരു പേക്കറ്റ് വായക്കാ ചിപ്സെടുത്ത് എന്റെ നേർക്ക് നീട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ഇക്കാ നിങ്ങളൊരു പേക്ക് ചിപ്സ് വാങ്ങ്. അറുപത് രൂപയാണ് വില". അവളെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. നല്ല കുലീനയായ ഒരു സുന്ദരി. റംള്വാൻ മാസം റോഡരികിൽ നിന്ന് ചിപ്സ്  വിൽക്കിന്നു.തന്റെ  ഭർത്താവിന്റെയോ,ബന്ധപ്പെട്...

കറുപ്പാണതിന്റെ നിറം, ചൂടോ കഠിന തരം, പാലച്ചുവട്ടിലത് മോശം സങ്കേതമത്. കാവൽ സബാനിയാക്കൾ ഇല്ലാ കരുണമയം അസത്യ വാദികളും  കല്ലും അതിൽ വിറക്. ഇല്ലാ അവധിയതിൽ കാലം അനന്തമതിൽ ഖേദം പറയുമവർ കേൾക്കാൻ ഒരുത്തരില്ല. പാഴാകും ഖേദമതിൽ കരുണാ കടാക്ഷമില്ല റബ്ബിന്റെ താക്കീതുകൾ പുലരുന്ന ലോകമത്.

ഞാൻ ആകെ ഇരുപത് ദിവസമാണ് ജോലി ചെയ്തിരുന്നത്. ഇരുപത് ദിവസത്തേക്ക്   ശമ്പളം വകയിൽ പതിനാറ് രൂപ കിട്ടി. ഇത് ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി എഴുപത്തി ഒൻപതിലെ കഥ. എനിക്ക്‌ വലിയ സന്തോഷമായി.കൈയിൽ ഒരു ചില്ലിക്കാശ് പോലുമില്ലാതെ  അലഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞ് നടന്ന എനിക്ക് പതിനാറ് രൂപ കിട്ടിയിരിക്കുന്നു.പോക്കർ മൗലവിക്ക് കൊടുക്കാനുള്ള ഇരുപത്തഞ്ച് രൂപയിൽ ആദ്യ ഘഡു പത്ത് രൂപ ആദ്യം കൊടുക്കാം. ബാക്കി പതിനഞ്ച് രൂപ അടുത്ത മാസം തരാമെന്ന് അവധിയെടുക്കാം. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യ ശമ്പളമാണിത്. ആയതിനാൽ ആദ്യ ശമ്പളത്തിൽ നിന്ന്‌ അഞ്ച് രൂപ ഉമ്മാക്ക് കൊടുക്കണം. ഒരു രൂപ തിരിച്ച് ചൊക്ലിയിലേക്ക് പോകാനുള്ള ബസ്ചാർജിന്റെ കൂടെ ഉപയോഗിക്കാം. അങ്ങിനെ കിട്ടിയ ശമ്പളവുമായി ഞാൻ തൊട്ടടുത്ത വ്യായാഴ്ച നാട്ടിൽ പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.വ്യായാഴ്ചയാണ് മദ്രസ്സാ അദ്ധ്യാപകർ നാട്ടിൽ പോകാറുള്ളത്. വെള്ളിയാഴ്ച മദ്രസ്സക്ക് അവധിയാണ്. വ്യാഴായ്ച രാവിലെ ഒൻപതരക്ക് മദ്രസ്സ വിട്ടാൽ എല്ലാവരും നാട്ടിൽ പോകും. വെള്ളിയാഴ്ച രാത്രി തിരിച്ചെത്തിയാൽ മതി. അല്ലെങ്കിൽ ശനിയാഴ്ച രാവിലെ ക്ലാസ്സിലെത്തിയാലും മതി.                അങ്ങിനെ അടുത്ത വ്...

       സഹപ്രവർത്തകർ വിവിധ മാർഗ്ഗങ്ങളിലേക്ക് പിരിഞ്ഞ് പോയി. അതോടെ മദ്രസ്സയുടെ ആപ്പീസ് മുറിയിൽ ഞാൻ തനിച്ചാണുണ്ടായിരുന്നത്.  ളുഹർ ബാങ്ക് വിളിക്കുന്നത് വരെ ഞാൻ അവിടെ തന്നെ തനിച്ചിരുന്നു.അല്ലാതെന്തു ചെയ്യാൻ. കൂട്ടിന് ഒരാള് വേണ്ടേ?.പുറത്തേക്കിറങ്ങി പോകാൻ നാട്ടിൽ ആരുമായും പരിചയമില്ല. സ്വന്തം നാട്ടിലെ പോലെ വറുതെ പുറത്തിറങ്ങി അലഞ്ഞ് തിരിയാനും, വെറുതെ ഏതെങ്കിലും കടയിൽ കയറി വായിൽ നോക്കിയിരിക്കാനും പറ്റില്ല.ഞാൻ ബഹുമാന്യനും അവർകളുമായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്.ബാങ്ക് കേട്ടപ്പോൾ  ഞാൻ പള്ളിയിലേക്ക് പോയി.പള്ളിയും മദ്രസയും സപീപം തന്നെയാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.നിസ്കാരം നിർവഹിക്കാൻ പള്ളിയിൽ ഏതാനും ആളുകൾ വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ആരാണെന്ന് അവർ ആരാഞ്ഞു. അങ്ങിനെ ഞാനും അവരുമായി പരസ്പരം പരിചയപ്പെട്ടു. നല്ല മാന്യമായ  സമീപനവും പെരുമാറ്റവും.അവരുടെ  മുഖത്ത് എന്റെ നാട്ടിലുള്ളവരുടെ മുഖത്ത് പ്രകടമായത് പോലെയുള്ള നിന്ദ്യതയുടെ ഭാവമായിരുന്നില്ല. അവരിൽ മാന്യമായ ഭാവം  കളിയാടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അവർ എന്നെ തങ്ങളുടെ ഹൃദയാന്തരങ്ങളിലേക്ക്   സ്വാഗതം ചെയ്യുകയായിരുന്നു.ഞാൻ...

പെയ്തിടും പേമാരി പെയ്യാതിരുന്നെങ്കിൽ മരുഭൂമിയാവാൻ നിമിഷം മതി പെയ്തിടും പേമാരി തോരാതിരുന്നാലോ ബഹ്റാവാനും നിമിഷം മതീ. നൂഹിന്റെ കാലത്ത് ഭൂമിയകിലവും ബഹ്റായപ്പോൾ നീ മാത്രം തണീ അല്ലാഹ്‌ എപ്പോഴും നീ മതി. (ഹസ്ബു.......) പെയ്തിടും.......) രാപ്പാടി കിളികൾ പോലും പാടും നിത്യം നിൻമദ്ഹ് കുളിർ കോരി വീശുന്ന കാറ്റും കോളും നിൻ ഖദ്റ്-2 സീമകളാൽ പരിമിതിയില്ലാ നിൻ ഖുദ്റത്തിന്ന്. ആദ്യവും അന്ത്യവുമില്ല നിന്നുടെ ദാത്തിന്ന്. (ഹസ്ബുന....) പരമകാരുണികനും കരുണാമയനും ആയോനെ ഈ ഭൂമിയിലില്ലൊരു ജീവിയും നിന്നുടെ ബാദ്ധ്യതയില്ലാതെ അഖിലവും പരിപാലിക്കും റബ്ബുൽ ആലമീൻ റഹ്മാനും റഹീമുമായ ഹയ്യുൽ ഖയ്യൂമേ (ഹസ്ബു....) (പെയ്തിടും പേമാരി...) (ഇശൽ:നീ തരും ഔദാര്യം...) December|06|2025

പയ്യെ പറയട്ടെ  ഒരു ഗ്രാമ ദേശത്തിൽ ഒരു കുടിലിൽ പാർത്തുവരും കരിമിഴിയാള്-തിങ്കൾ  പോലെയവൾ പുഞ്ചിരിയാൽ കിളിമൊഴി തൂകും. (പയ്യെ...) അരിയൻ കല്ലെന്നുള്ള നാടിന്റെ തേജസ്സായ് തേജ്വസിനി പുഴയുടെ  ഒരു കര തന്നിൽ -നല്ല മധുരക്കിനാവാൽ കൺ  പാർക്കുന്നോള് (പയ്യെ...) പതിനാലാം രാവിലെ  തേൻ പ്രഭയിൽ നീരാടി മൊഞ്ച് പെരുത്തുള്ളൊരു നിറമുള്ളോള്-അവളുടെ  അഴകൊഴുകും പുഞ്ചിരിയിൽ  വിടരും പൂക്കൾ  (പയ്യെ പറയട്ടെ.....)

ബദറുൽ മുനീർ പത്താം തരം വരെ പഠിക്കുമെന്നൊരിക്കലും  വിചാരിച്ചിരുന്നില്ല. അത്രക്കും പ്രതീക്ഷയറ്റതായിരുന്നു അവന്റെ ഭൂതകാലം. രാവിലെ ഒരു പിഞ്ഞാണത്തിൽ കട്ടൻ ചായയും, മധുരത്തിന് ബെല്ലവും, അരിയോ കടലയോ വറുത്തതോ, ചായക്ക് വെള്ളം തിളപ്പിച്ച അടുപ്പിലെ കനലിലിട്ട്  ചുട്ടെടുത്ത ഏതാനും ചക്കക്കുരുവോ ആയിരിക്കും അവന്റെ വീട്ടിലെ പ്രാതൽ. ചിലപ്പോൾ പല്ല് തേപ്പും ദിന ചര്യകളും കഴിഞ്ഞ് ഉമ്മ അടുക്കളയിൽ പോകാതിരിരുന്നാൽ ഇനിയെന്ത് എന്ന ചിന്ത വരും. അപ്പോൾ  ഏതാനും നാണയതുട്ടുകൾ കൈയിൽ കൊടുത്തിട്ട്  ഉമ്മ പറയും, "ഇഞ്ഞ് മീത്തലെ പ്ട്യേന്ന് നൂറ് കടലക്കേം പത്ത് ചായപ്പൊട്യൂം, ബാക്കിപൈസക്ക് ബെല്ലോം മാങ്ങീറ്റ് ബേംബാ".അവന്റെ വീടിന്റെ കിഴക്ക് ഭാഗത്ത് ഏകദേശം നൂറ് മീറ്ററകലെ ഒരു കടയുണ്ട്. അത് മൂന്ന്‌ മീറ്റർ ആഴമുള്ള ഒരു തോടിന്റെ വക്കിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്നത്. അവന്റെ വീടിന്റെ മുന്നിൽ വയലാണ്.അരേമാക്കൂലെ അമ്മയുടെ വയൽ. അവന്റെ വീടിന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന്‌ എതാനും വാര നീളമുള്ള ഒരു വരമ്പുണ്ട്.  അതിലൂടെ നടന്നാൽ തോട്ട് വരമ്പിൽ കയറാം. തോട്ട് വരമ്പിൽ നിന്ന് കിഴക്കോട്ട് തിരഞ്ഞ് നൂറ് മീറ്റർ നടന്നാൽ മീത്തലെ പീടികയിലെത്താം. അത് കണ്...